maart 16, 2019

Gelukkiger en gezonder Nederland

 

Zo, mijn eerste 2 opleidingsdagen tot Mindfulness trainer zitten er op. Twee intensieve dagen, die mij tegelijkertijd heel veel rust hebben gebracht. Het was vermoeiend en energiek te gelijk. Vooraf vond ik het spannend. Niet alleen het feit dat je ‘de groep’ voor het eerst gaat ontmoeten, maar ook omdat het best uitdagend is naast een drukke baan. Door het winnen van een mooie tender staat mij, en mijn collega’s, de komende tijd veel te wachten. Hoe ga ik dat combineren met een intensieve opleiding? Dat vond ik best spannend. Na de eerste 2 dagen zie ik dat met vertrouwen tegemoet. Het geeft namelijk heel veel rust in mijn hoofd en het helpt mij focus aan te brengen. Hierdoor kan ik er juist veel baat bij hebben in een periode dat het erg druk is. Het leert mij mijn lichaam beter kennen en helpt mij beter te zijn met wat er is.

 

Het is zo eenvoudig en lastig tegelijk.

 

En dan het ‘groepsding’. Wat voor mensen zullen er zijn? Hoe groot zal de groep zijn? Zullen ze ervaren zijn? Jong? Oud? Erg spiritueel? Ben ik te nuchter? Waarom zullen zij de opleiding gaan doen? Heb ik wel genoeg ervaring met meditatie? Zal ik mij wel thuis voelen? Vragen, waarvan je soms kunt denken dat alleen jij die hebt. Tegelijkertijd zeg je tegen jezelf dat het allemaal wel goed komt. Het zal wel meevallen. Ik zal vast niet de enige zijn die beperkt ervaring heeft. Je komt immers om te leren. Mindfulness in de praktijk. Je komt jezelf direct tegen. Het is een uitdaging. Niet streven. Niet oordelen. Vertrouwen hebben. Accepteren en loslaten. Het is zo eenvoudig en lastig tegelijk.

Inmiddels weet ik ook dat ik niet de enige was. Jong en oud. Bij velen gingen dezelfde gedachten door het hoofd. En juist dat is de kunst van mindfulness. Merk het op, wees je er bewust van, kijk er naar en laat het ook weer voorbij gaan. Ga niet de strijd aan met die gedachten, want dan blijft het aanwezig en kan je daar emotionele en fysieke ongemakken van ervaren. Denk bijvoorbeeld aan stress. Beroepsziekte nummer 1 in Nederland. En dat is niet voor niets. Door de enorme prestatiedruk staan veel mensen altijd ‘aan’. En doordat we altijd aanstaan, vergeten we soms bewust te zijn van ons eigen lichaam. We zitten vooral in ons hoofd en dat heeft allerlei negatieve gevolgen voor onze gezondheid en geluk.

 

Je open durven stellen en toch dicht bij jezelf blijven.

 

In twee dagen heb ik al veel geleerd. In ‘technische’ zin. Denk bijvoorbeeld aan het beoefenen en begeleiden van eetmeditatie (jaja, de bekende rozijn!) en de lichaamsverkenning, beter bekend als de bodyscan. Maar vooral ook in persoonlijke zin. De uitdaging aangaan, het gevoel hebben dat je in het diepe springt. Buiten je comfortzone treden. Met mensen in gesprek gaan die anders in het leven staan dan jij. Je open durven stellen en toch dicht bij jezelf blijven. Je ongemakkelijk kunnen voelen als dat zo is. Je even terugtrekken als je daar behoefte aan hebt. Volledig op jezelf kunnen vertrouwen. Wow, een hele bijzondere en fijne ervaring.

De komende tijd ga ik, zonder te streven, veel oefenen. Ik wil het mij eigen maken. De wereld laten zien dat mindfulness niet zweverig is en dat je niet spiritueel hoeft te zijn om bewust in het leven te staan. En als je wel spiritueel bent is dat ook goed. Ik wil het mij eigen maken, zodat ik in de toekomst mensen kan helpen gelukkig en gezond te zijn. Een gelukkiger en gezonder Nederland, daar droom ik van!